مىشود . بنابراين روشن گرديد كه چرا انسانهاى آگاه و بيدار و مومن به اين خاندان مطهر متوسل شده و به زيارت بارگاهشان مىروند و در اين راه سختيهاى زيادى را متحمل مىشوند چون كه به آبرومندى كامل آنان در نزد خداى متعال باور و يقين دارند و لذا در كنار هر خواسته و يا مشكلى بطور خودكار آنها را ياد نموده و استمداد مىكنند . كسانى كه بتوانند با اذن خدا مرده را زنده كنند ، روز را شب و آفتاب را از مغرب به وسط ظهر برگردانند و تمامى كره زمين و ديگر كرات را در يك لحظه در اختيار بگيرند ، مهمتر از اينها از عظمت و جلال الهى سخن گفتن و از آفرينش او با دقت گزارش دادن و . . . و قرآن ناطق شدن و . . . قطعاً از آبرومندى بالائى برخوردارند . وقتى كه امام حسين ( ع ) همه چيز خود را در رضا و خشنودى پروردگارش بذل مىكند و دردناكترين آزار و اذيت و شكنجه‌ها را تحمل مىنمايد و جز رضاى الهى خواسته‌اى را مطرح نمىكند آيا به مقام كامل بندگى و آبرومندى نمى رسد ؟ مگر خداى متعال در آبرو دادن به بندگانش چه شرطهائى دارد آيا غير از اين اعمال و رفتار و ايثارى كه امام حسين ( ع ) انجام داده چيز ديگرى هم مىخواهد ؟ از مجموع آيات و احاديث معلوم مىگردد شروط خداى متعال همان چيزهائى هستند كه امامان معصوم بويژه امام حسين ( ع ) انجام داده‌اند و اين يك محبت بسيار بزرگ بر انسانهاى بيدار و روشن است زيرا كه حضرت درهاى آبرومند شدن را به روى آنان گشوده و آنها را از حيرانى و سرگردانى در باتلاق كانالهاى هوسرانها در زمينه ايجاد ارتباط با خدا ، عرفان و آبرومندى و . . . نجاتشان داده است .